Obecną nazwę Muzeum Kultury Kurpiowskiej w Ostrołęce otrzymało w grudniu 1998 roku. Wcześniej, bo od grudnia 1975 roku zostało powołane do istnienia decyzją Wojewody Ostrołęckiego jako Muzeum Okręgowe. Utworzenie Muzeum było odpowiedzią na dążenia wielu środowisk i działaczy społecznych kontynuujących po II wojnie wysiłki Adama Chętnika oraz Franciszka Malinowskiego zapoczątkowane przez tych wybitnych społeczników w pierwszych dziesiątkach XX wieku. W początkach lat 60-tych działacze społeczni utworzyli w Ostrołęce na Fortach Bema wystawę, na której zgromadzono ponad 1000 różnych eksponatów, głównie historycznych. Zgromadzone o dużej wartości zbiory uległy rozproszeniu. Niewiele z nich trafiło do powołanego w 1975 roku Muzeum. Pierwsze lata działalności charakteryzowały się intensywnym gromadzeniem eksponatów i przygotowywaniem bazy. Na początku Muzeum otrzymało do swojej dyspozycji piętro zabytkowej kamienicy przy Placu Gen. Józefa Bema 8 wybudowanej w latach 1823-1825, popularnie zwanej "Starą Pocztą". W 1980 roku cały budynek użytkowany był już przez Muzeum. 

Lata 80-te to intensywne działania towarzystw regionalnych i działaczy społecznych , które zaowocowały powołaniem placówek muzealnych w terenie jako filii i oddziałów Muzeum Okręgowego w Ostrołęce. Należały do nich:

1979 rok - Izba Kurpiowska w Kadzidle, przekształcona w 1991 roku w 

Zagrodę Kurpiowską zlokalizowaną przy Trasie Mazurskiej;

1983 rok - Muzeum Miejskie w Wyszkowie, zlikwidowane w marcu 2003 roku;

1983 rok - Muzeum Historyczne w Przasnyszu;

1983 rok - Izba Kurpiowska w Obrytem w Puszczy Białej, 

zlikwidowana w 1997 roku;

W latach 1989-1992 przeprowadzono remont kapitalny budynku "Starej Poczty" oraz wybudowano w podwórku budynek administracyjny. Pozwoliło to na zwiększenie powierzchni ekspozycyjnej oraz poprawę warunków pracy. Po kilkuletniej przerwie spowodowanej remontem w maju 1993 roku udostępniono do zwiedzania wystawy stałe i czasowe.